ANNELER GÜNÜ ve SETENAY GUAŞE

YEMUZ Nevzat Tarakçı

Anne; her çağda, her toplumda, sevginin, şefkatin, merhametin sembolü olmuştur.
“Seni anlatmak zor, yazmak zor seni,
Bin kalem bir olsa yazamaz anne!
Gölgen göğe yansır taze ve yeni,
Ressam bu düğümü çözemez anne!”

Diyen şair, dünyanın en zarif, en kutsal varlığını, anneyi ne güzel anlatmış!

BİZDE ANNE / SETENAY GUAŞE
Anne, bu tılsımlı sözcük, dünyanın her yerinde kutsaldır.
Çerkes toplumunda “anne” deyince akla, Nart Efsaneleri’ nin ölümsüz kahramanı SETENAY GUAŞE gelir.
Nart Sosrıkua’nın annesidir Setenay Guaşe.
“Kuzey Kafkasya Halk Destanlarının sembolü olmuştur Setenay Guaşe.”
Güzeldir, bilgedir, Nart kurultaylarında çözümlenemeyen toplumsal sorunlar, onun dudakları arasından çıkan sihirli bir kaç söz ile hallolur.”
“Setenay, bütün bu özellikleri ile Kuzey Kafkasya’nın sanatında, toplumun isminde, zevkinde ve düşüncesinde destan çağından bugüne dek yaşamaktadır.”
“Her çağda güzelliğin, bilgeliğin, aklın, sağduyunun, erdemin sembolü olagelmiştir.” (Yismeyl Özdemir Özbay-Mitoloji ve Nartlar)

ŞAİRLERİN DİLİNDE ANNE
Büyük şair N.Fazıl Kısakürek, o zarif, o naif, o melek ruhlu kutsal varlığı, anneyi şiirinde ne güzel resmetmiş!Ak saçlı başını alıp eline,
Kara hülyalara dal anneciğim!
O titrek kalbini bahtın yeline,
Bir ince tüy gibi sal anneciğim!

Sanma bir gün geçer bu karanlıklar,
Gecenin ardında yine gece var;
Çocuklar hıçkırır, anneler ağlar,
Yaşlı gözlerinle kal anneciğim!

Bir başka büyük şair Arif Nihat Asyanın şiirinde anne şöyle seslenir:

Usanmadım, yorulmadım, çekinmedim
Gün oldu kırdın,
İncinmedim.
İlk oyuncağın
Ben oldum yavrum,
Son oyuncağın
Ben oldum…

Bir başka şair ise:
“Her derde şifasın ey nurlu varlık,
Yürek başka merhem bulamaz Anne!
Sen varsan gönül’e hiç düşmez darlık,
Evren sensiz mutlu olamaz anne!”

“Güzel sensin, canan sensin, can sensin,
Sensiz kul ileri gidemez anne!
Ömür sensin, hayat veren kan sensin,
Sevdan gönüllerde bitemez anne!”

Diye seslenir annesine.

Anne kıymeti bilmeyenler de yok değil.
Şu ifadeler yürek burkan cinsten değil mi?

“O, bir yüreğe altı çocuğu sığdırabildi de
Altı kardeşin hiç biri ama hiç biri
Sığdıramadı evine bir tek anneyi!
İçimde derin bir yaradır şimdi.
Garibim, bakıcı ellerinde son nefesini verdi!” 

İŞ İŞTEN GEÇMEDEN ANNE KIYMETİ BİLMEK
Anne deriz, severiz, özleriz.
Değerini çok iyi bildiğimizi sanırız.
Ama yine de en sonunda
“Buldum, bilemedim; bildim, bulamadım!”  deriz!

Bu büyük varlığın kıymetini iş işten geçtikten sonra biliriz!

Anne, seni çok daha iyi anladım şu an.
İşte bak, başka sevgiler yalan!

Peki, şu güzel duyguların sahibi şair haksız mı?

“Anamın duaları üzerimde olmasa,
Yıkılır sırtımı verdiğim duvar,
Kopar, elime gelir tutunduğum dal
Ve kapımı çalmaz bahar…”

Yavuz Bülent Bakilerde hakkını verir anne sevgisinin!

“Burda yanım yöremsin
Beni ruh gibi saran
Sonsuzluk dairemsin”

“Çaresizim çaremsin”
Sen benim sin!

Ya Abraham Lincoln’un şu sözüne ne demeli!
“Bana okuduğum kitapların en güzelinin hangisi olduğunu sorarsanız, söyleyeyim. Annemdir.”

ANNE, TARİFSİZ BESTE!
Anne, gülden deste.
Anne, tarifsiz beste,
Her bakışın,
Onun saki,
Her tatlı gülüşün,
Ruhumu yoğurdu aheste aheste.

Annelerimizle gönüllerimiz hep bir olsun.
Her günümüz, annelerimize ayırdığımız anılarla dolsun!

Ruh mimarları; Setenay Guaşeler, derin bakışınız, marifetli dokunuşunuz, tatlı gülüşünüz hiç eksilmesin!
Saygı size, minnet size, şükran size!

KAPAT